Interview met Jason Blum van Blumhouse Productions

Aan de Amsterdamse grachten ligt het prachtige Pulitzer hotel. It’s Only a Movie sprak hier met producent Jason Blum. De 50-jarige producent en oprichter van Blumhouse Productions bezocht Nederland voor zijn nieuwste productie, Ma (klik hier de volledige recensie). Hij heeft een druk programma, voorafgaand aan ons interview gaf hij nog een masterclass aan jonge producers en regisseurs. Na de Masterclass nam hij uitgebreid de tijd om met It’s Only a Movie te praten. Vol energie en soms met een bulderende schaterlach hoorde hij onze vragen aan en hebben we het gehad over de ontwikkelingen in Hollywood, zijn films, inspiratie en natuurlijk Ma.

It’s Only a Movie: Jason, allereerst welkom in Amsterdam. We hebben vanochtend Ma gezien en hebben er van genoten. Het gaat goed met het horrorgenre en daar zijn we blij mee. Heb jij hier een verklaring voor?

Jason Blum: Tegenwoordig is het publiek dat naar horrorfilms gaat ontzettend divers. Volgens de statistieken is 55% van het publiek vrouwelijk en 45% is mannelijk. Al tijden wordt het horrorpubliek niet goed bediend. Er worden zoveel films gemaakt, die niet aansluiten op de wens van het publiek en daar willen wij verandering in brengen.

IOAM: Hoe komt het dat Hollywood niet aansluit op wat het publiek wil?

JB: Ik heb veel geleerd tijdens de samenwerking met Jordan Peele aan Get Out. Het is niet zo dat Hollywood bewust geen films maakt met sterke vrouwen of Afro-Amerikanen in de hoofdrol. Ze weten gewoon niet anders en maken films met mensen die op zichzelf lijken. Get Out liet zien dat het ook anders kon en gelukkig reageert Hollywood snel op trends. Je ziet nu dat er ook andere soort films worden gemaakt.

IOAM: Bespreek je (gevoelige) onderwerpen, zoals racisme, ook met regisseurs? Spike Lee heeft bijvoorbeeld in BlackKklansman beelden toegevoegd van Charlesville. Dat waren behoorlijk heftige scènes.

JB: Racisme is een groter probleem geworden in Amerika, sinds we een nieuwe president hebben. Dit soort actuele onderwerpen snijden filmmakers aan. Spike heeft altijd een sterke mening. Onze regisseurs hebben echter altijd de laatste zeggenschap over hoe hun film er uit komt te zien. Natuurlijk praten we over dit soort onderwerpen.

Tijdens het maken van Get Out heb ik ook veel discussies gehad met Jordan Peele. Het waren goeie gesprekken over allerlei onderwerpen, maar ook over racisme. Als je een film maakt over dat onderwerp moet je hier als producent en regisseur met elkaar over kunnen praten. Als dat niet kan, dan kan je de film maar beter niet maken.

IOAM: In eerste instantie was Ma niet geschreven voor een Afro-Amerikaanse actrice. Was het een bewuste keuze om dit te veranderen?

JB: Nee, toen ik het script aan Tate gaf had ik niet het idee dat de hoofdrolspeelster Afro-Amerikaans moest zijn. Daar hebben we het eigenlijk ook niet over gehad. Het was Tate’s idee om Octavia te vragen voor de rol en dat bleek een briljant idee. Tate en Octavia zijn al jarenlang vrienden van elkaar.

IOAM: De film gaat ook over impopulariteit. Is dat een probleem in onze huidige maatschappij?

JB: Ja, ik denk het wel. Het onderwerp verschijnt veel in het nieuws. Ma gaat inderdaad over pesten. Het hoofdpersonage uit de film is vroeger ook gepest en daar zien we nu de gevolgen van.

IOAM: Is het belangrijk om een maatschappelijk probleem mee te geven aan een film?

JB: Het is geen must, maar wel interessant. Ik hou er van, maar we doen het niet met al onze films. Het moet niet geforceerd worden. Ik spoor schrijvers en regisseurs aan om een goed verhaal te vertellen. Het is geweldig als ze actuele onderwerpen meenemen die nu in onze maatschappij leven. Zou je een opdracht geven om een film te maken over racisme, dan is de kans groot dat de film erg saai zal worden.

IOAM: We hebben het eerder gehad over de sterke mening van Spike Lee en Jordan Peele over bepaalde onderwerpen. Had je die ervaring ook met Tate?

JB: Een regisseur moet een sterke mening hebben. Ik werk graag samen met een regisseur die een duidelijke visie heeft. Regisseurs hebben bij Blumhouse veel vrijheid en controle. Met Tate heb ik vruchtbare discussies gehad over het eindresultaat van de film, maar Tate is de baas en beslist over de ‘final cut’.

IOAM: Heb je ooit wel eens iemand ontslagen, als de discussie minder vruchtbaar was?

JB: Een regisseur? Eens even denken… ik heb in mijn loopbaan miljoenen mensen ontslagen (lachend), maar nog nooit een regisseur. In ieder geval niet tijdens de opname van een film. De meeste films die we produceren zijn ook bedacht door de regisseurs. Als ik geen goed gevoel heb bij een project, dan ga ik niet met ze in zee. Ik kan ze niet ontslaan, omdat het hun eigen materiaal is. Ze gaan dan ergens anders met hun film heen.

IOAM: Zou je zelf een film willen regisseren?

JB: Hahahahahahaha, ik hou er van om veel verschillende dingen te doen. Het lijkt me verschrikkelijk om bijvoorbeeld een paar maanden aan één film te werken. Daarnaast hou ik er van om mijn bedrijf te runnen en dat is niet te combineren met het regisseren van een film. Ik geloof dat Steven Spielberg een van de uitzonderingen is.

Een andere reden is dat een regisseur de film voor zich ziet, zelfs nog voordat hij hem gaat maken. Als ik een script lees, dan zie ik wel delen of bepaalde scènes, maar niet het geheel.

IOAM: Je produceert veel verschillende film, maar waar komt die voorkeur voor horror vandaan?

JB: Ik hou van films die een breed publiek aanspreken en er zijn maar weinig films die dat nog doen tegenwoordig. Ik wil geen dure films maken, maar goedkope films die een groot publiek aanspreken. Dat kan met horror. De gemiddelde kosten van onze productiemaatschappij liggen rond de vijf miljoen dollar per film.

Daarnaast ben ik dol op de horror community. Ik zit ook in het bestuur van The Academy voor de Oscars, maar dat is een andere wereld. Prachtig om dat vanaf een afstand mee te maken, maar ik voel me meer thuis tussen de horror fans. Ik praat liever in Amsterdam over Ma, dan dat ik voor The Academy campagne moet voeren voor Whiplash.

Het neemt niet weg dat The Academy en de Oscars belangrijk zijn voor de filmindustrie. Ik zie The Academy als een ‘counterforce’ voor commerciële films. Hahahahaha, zonder The Academy zouden er alleen horror en Marvel films gemaakt worden. Dankzij The Academy worden er ook mooie drama’s gemaakt en daar hou ik ook van.

Ik heb het alleen niet zo op regisseurs die een bepaalde arrogantie over zich hebben, omdat ze een film maken die in aanmerking komt voor de Oscars. Alsof ze het werk van God doen. Er zijn regisseurs die denken dat hun film de wereld zal veranderen. Dat heb je absoluut niet in het horror wereldje. Een film kan best wel invloed hebben op de maatschappij en misschien zelfs de wereld een beetje beter maken. Kijk maar naar de reacties op Get Out. Ik vind niet dat wat ik doe een stuk beter is dan wat anderen doen. Helaas denken veel mensen in The Academy wel zo.

IOAM: Kunnen we een vervolg op Halloween verwachten? Hoe groot is de kans dat John Carpenter die zelf gaat regisseren?

JB: Ik hoop het, ik ben er mee bezig. Hahahahahaha, John Carpenter in de regiestoel. Als hij dat zou willen, dan is hij van harte welkom. Ik hoop dat hij in ieder geval terugkomt als producer. Ik wou dat ik kon aankondigen dat het helemaal rond was, maar helaas. Ik ben er mee bezig, hahahaha.

IOAM: Als je een filmtitel bedenkt, hou je dan ook rekening met de zoekresultaten op Google? Titels als Ma en Us worden moeilijk gevonden in de grootste zoekmachine van het world wide web.

JB: Hahahahahahaha, ik ben dol op titels die bestaan uit één woord, zoals Insidous, The Purge en Sinister. Ik hou van korte titels, maar misschien heb ik het met Ma en Us een beetje overdreven. Ik zal dat onthouden.

IOAM: Voor welke films was je zelf bang?

JB: Friday, the 13th. Die heb ik gezien toen ik veel te jong was. Ik denk dat ik een jaar of 10 was en daarna heb ik zeker drie jaar lang geen horror gezien. Ik heb ook An American Werewolf in London gezien met mijn vader in Londen. We verlieten voortijdig de voorstelling omdat ik te bang was.

IOAM: Welke films vind je zelf goed en zijn een inspiratie voor je geweest?

JB: De films die ik net opnoemde, maar The Shining is ook geweldig. Ik vind veel films goed, maar Alfred Hitchcock bewonder ik het meest als regisseur van genrefilms. Hij is echte een inspiratie voor Blumhouse.

IOAM: Je hebt in het verleden met Harvey Weinstein gewerkt en bij Miramax. Hoe was die tijd en wat heb je er allemaal geleerd?

JB: Ik heb in die tijd ontzettend veel geleerd. Veel dingen pas ik tegenwoordig nog steeds toe in het Blumhouse concept. Ik heb ook een heleboel dingen geleerd, die je juist niet moet doen. Weinstein vocht met zoveel regisseurs over zaken die er niet toe doen. Discussies over een hoed of blouse die een actrice droeg konden heel hoog oplopen. Ik heb geleerd een stuk efficiënter te zijn en niet mijn tijd te verspillen aan dat soort kleinigheden. Ik heb ook geleerd hoe je iets voor elkaar kan krijgen in een bureaucratische omgeving.

Een van de belangrijkste dingen die ik heb geleerd is geloven in je eigen overtuiging. Weinstein had het niet altijd bij het rechte eind, maar hij geloofde wel in zichzelf en in wat hij deed. Overigens heb ik dat niet alleen van Harvey geleerd, maar ook van mijn moeder.

IOAM: Bedankt voor je tijd. Een heel fijn verblijf nog in Amsterdam en een goede terugreis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.