Complottheorieen zijn van alle tijden maar sinds 2019 weer gesprek van de dag. Meningen verschillen en wij gaan daar ook zeker niet verder op in, maar dat het zijn weg heeft gevonden naar film is in ieder geval met Bugonia een feit. De eigenzinnige Yorgos Lanthimos is een van de meest interessante regisseurs van het moment getuige films als The Lobster en prijzenvanger Poor Things. Een van de winnaars van Poor Things was Emma Stone en zij is weer terug in dit verhaal over Aliens en geheime plannen om de mensheid te vernietigen.

Plot: Twee jonge mannen, Teddy (Jesse Plemons) en Don (Aidan Delbis), zijn geobsedeerd door samenzweringen. Ze zijn ervan overtuigd dat een invloedrijke CEO van een groot bedrijf (Emma Stone) een buitenaards wezen is. Hierop besluiten ze haar te ontvoeren om te voorkomen dat de planeet Aarde vernietigd wordt.

Heb je nog niets gezien van Yorgos Lanthimos dan is Bugonia wellicht een goed begin want de Griekse regisseur laat zich hier van zijn meest toegankelijke kant zien. Bugonia is redelijk rechtlijnig en kent een fijne scheidingslijn tussen fictie en realiteit. Zo laat hij het kiezen van een kant in het midden. Op die manier kan de kijker zelf invulling geven aan het geheel, maar dat Lanthimos het perspectief van Teddy en Don met een korrel zout neemt is redelijk duidelijk. Zo zien we de aarde steeds platter worden, is hun leefstijl chaotisch, hebben ze last van persoonlijkheidsstoornissen en is de uitwerking van hun realiteit richting het einde volledig over de top.

De opbouw van Bugonia is interessant. Je blijft op een bepaalde manier gissen, maar de spanning slaat al snel om in satire. Dat Bugonia relatief toegankelijk is vergeleken met Lanthimos’ eerdere werk zegt eigenlijk niet zoveel want de gemiddelde kijker zal richting het einde volledig afhaken. Om hier teveel op in te gaan zal niet gaan zonder spoilers dus moeten wij het hierbij laten, maar diehard fans van de Griek zullen wellicht teleurgesteld raken in de keuzes die gemaakt worden in het laatste kwart van de film.

Bugonia is een film die eigenlijk een beetje tussen wal en schip valt. Liefhebbers van de Griek zullen de film te makkelijk vinden en willekeurige kijkers zullen Bugonia te weird vinden.