In 2022 hebben veel mensen bij Disney waarschijnlijk met hun hoofd tegen de muur staan bonken toen bleek dat Prey, de nieuwste Predator-film van regisseur Dan Trachtenberg behoorlijk goed werd ontvangen bij de fans, maar ook bij de recensenten. Optimaal genieten van dat succes kon Disney niet, want de keuze was gevallen om de film niet in de bioscoop te laten draaien, maar direct op Disney Plus te laten verschijnen. Hierdoor heeft Disney vele miljoenen aan zich voorbij laten gaan, want de algemene roep was ook: ‘Waarom verschijnt dit niet op het grote scherm?!’ Die fout zouden zij echter niet maken bij een volgende film, en Dan Trachtenberg kreeg wederom een kans om met een frisse kijk op de bijna 40 jaar oude franchise een film te presenteren. Ook hier is het uitgangspunt uniek. Deze keer zien wij niet een verhaal vanuit het perspectief van een cultuur die niet meer bestaat, maar volgen wij een Yautja, oftewel de Predator, zelf. Iets dat wij tot nu toe alleen in de comics hebben mogen zien. Zal Predator: Badlands net zo goed ontvangen worden zoals Prey drie jaar eerder?

Het plot: De Yautja leeft voor de jacht. Hun cultuur is dan ook bikkelhard. Continue zoeken zij het conflict op met de grootste roofdieren van het universum met maar een taak: altijd als overwinnaar thuiskomen. Dat leven ziet Dek, een jonge Yautja, ook voor zich. Hij ziet zich als een waardige strijder, al moet hij zich nog bewijzen. Dat wilt hij doen door de jacht aan te gaan op de Kalisk, een meedogenloos monster waar zelfs de sterkste Yautja bang voor zijn. Zijn vader ziet dat echter niet zitten. Dek is de kleinste in zijn clan en heeft tot nu toe niet gepresteerd zoals hij zou moeten doen. Om verdere schande voor de clan te behoeden besluit hij Dek te doden, maar nog voordat hij die kans krijgt stuurt Dek’s oudere broer Dek met een schip naar de planeet Genna waar de Kalisk leeft. Genna is echter een planeet dat zeer vijandig is voor alles dat leeft en Dek ziet al snel in dat de kans dat hij dit gaat overleven zeer klein is. Hij krijgt echter hulp vanuit onverwachte hoek: een androïde genaamd Thia, die ook een geheim met zich meedraagt..

Toen de studio 20th Century Fox werd aangekocht door Disney in 2019 waren heel veel fans van de Predator-films bevreesd dat de hun geliefde franchise wellicht zou worden bergraven. Een van de kenmerken van de Predator-films is dat zij altijd uiterst gewelddadig zijn en dat is eigenlijk niet iets waar Disney om bekend staat. Met name hun streaming dienst, Disney Plus, is bedoeld voor de hele familie en daar leek geen plek te zijn voor buitenaardse wezens die hun vijanden ontdoen van schedel en ruggenwervels door deze uit het lichaam te trekken.

Die vrees bleek ongegrond, want Prey, een project dat regisseur Dan Trachtenberg al sinds 2016 aan het ontwikkelen was, kreeg groen licht van de studio en verscheen in 2022 in de Verenigde Staten op Hulu en hier iets later op Disney Plus. Wie goed oplette is dat de film qua geweld iets inleverde in verhouding tot de eerdere films, maar alsnog de typische horror en science fiction elementen bevatte die prima passen in de franchise. Daarnaast zat het verhaal, hoewel niet helemaal uniek, goed in elkaar en werd het omarmd door zowel nieuwe als oude fans.

Dat dat succes een vervolg zou krijgen was wel zeker, maar dat ook de invloed van Disney verder zichtbaar zou worden, dat had niet iedereen misschien verwacht. En oh, wat is die zichtbaar in Predator: Badlands. Wellicht hebben sommige van jullie al opgemerkt dat de film een PG-13 rating heeft ontvangen. Dat is voor het eerst binnen de franchise. Voorheen mocht niemand onder de 17 jaar oud een Predator-film zien terwijl Predator: Badlands iedereen van 13 jaar en ouder toe laat. De film heeft dus op het gebied van geweld ingeleverd, maar hier is de truc. Badlands lijkt niet minder gewelddadiger dan voorgaande films, maar de de personages die geweld aangedaan wordt zijn buitenaardse monsters en androïdes. Er vliegt je dus geen rood, maar vooral groen bloed om de oren! Dat is niet alleen een slimme truc, maar omdat er ook continu spektakel is valt het ook minder op. Fans van het eerste uur zullen de rondvliegende lichaamsdelen wel gaan missen.

Qua geweld heeft de film in moeten boeten, toch valt er in Predator: Badlands ontzettend veel te genieten. De planeet Genna is niet alleen prachtig ontworpen in de computer, deze is ook nog eens bewoond door indrukwekkende monsters en planten die je het liefst zo snel mogelijk willen reduceren tot hapje voor tussendoor. Dek en Thia zij aan elkaar overgeleverd en dat doet soms voorkomen alsof je naar een andere Disney-franchise zit te kijken, namelijk die van The Mandolorian. Niet alleen is de dynamiek tussen personages heel erg herkenbaar, maar lijkt die soms ook rechtstreeks gekopieerd te zijn uit het Star Wars-universum. Het werkt, maar de invloed van de Disney Plus-serie is overduidelijk herkenbaar.

Halverwege de film doet ook een ander personage zijn entree die een vrij prominente rol zal gaan spelen en die met name door het design uit een hele andere franchise lijkt te zijn weggelopen Nu moest ik het even opzoeken, aangezien die franchise niet iets is waar ik mij ooit echt voor open heb gesteld, maar het personage lijkt rechtstreeks uit How to Train Your Dragon, of Hoe Tem Je Een Draak, te zijn ontsnapt. Dat is geen franchise van Disney, maar het had zomaar kunnen zijn. Het personage is van belang in de film, maar originele Predator-fans zullen wel even slikken als zij die in de film zullen gaan zien.

Ondanks die invloed van Disney en het indammen van het geweld uit de eerdere films is Predator: Badlands een hele frisse en vooral welkome film. Laten wij eerlijk zijn, binnen de franchise is zeker de helft van de films middelmatig. Je kijkt ze voor enkele toffe scenes, en dat is het dan. Tot die films beschouw ik Predator: Badlands zeker niet. Geweldig is het ook niet, daarvoor is het verhaal ook te plat, bijna als in een comic book, maar de film straalt ontzettend veel plezier uit. De actie, de met computer ontwikkelde werelden, de monsters, maar ook een heerlijke Elle Fanning die niet alleen een plaatje is om naar te kijken, maar ook iemand is waar je ontzettend om zal gaan lachen, aandoenlijk is en zelfs voor zal juichen maakt Badlands iets wat wij allen mogen omarmen.

Predator: Badlands is misschien even slikken voor fans van het eerste uur, maar toch zal ik die ook vragen om even die oude ervaringen opzij te schuiven en de film eens een kans te gunnen in de bioscoop. Predator: Badlands is een ontzettend lekker spektakel dat het best tot zijn recht komt op het grote scherm.