Toen Sint van Dick Maas in 2010 uitkwam was er nogal wat gedoe rond zelfbenoemde redders van tere kinderzieltjes die aanstoot gaven aan de poster van de film. Die vonden dat kinderen niet op straat mochten worden geconfronteerd met een enge en vooral gevaarlijke goedheiligman. Het was een discussie om niets, maar ook niets nieuws. De Amerikanen hadden daar namelijk al enkele decennia eerder mee moeten dealen. In 1984, om precies te zijn. Een low budget horrorfilm werd toen beperkt uitgebracht en daar lieten mensen om precies dezelfde reden als bij Sint van zich spreken. Hier ging het niet om een wat eng uitziende Sinterklaas, maar om de arm van de Kerstman die uit een schoorsteen steekt met in zijn hand een bijl. Er drupte niet eens bloed van de bijl, maar die beeltenis in combinatie met de titel deed het ergste vermoeden. De titel van die film? Silent Night, Deadly Night.

Door druk van boze ouders en conservatie blaatapen werd de film uiteindelijk uit de bioscoop gehaald, maar dat zorgde er alleen maar voor dat de film een cultstatus kreeg. Nu is Silent Night, Deadly Night geen Shakespeare, maar och wat is het vermakelijk. Van de hilarische montage in de speelgoedwinkel, tot de bloederige moorden die steevast worden ingeluid met “Naughty!” of “Punish!” door Billy, de moordende kerstman: de film is heerlijk vermaak. Heerlijk tenminste voor mensen zoals ik die de film elk jaar minstens kijkt en deze ook makkelijk in hartje zomer kunnen opzetten.

De film zou uiteindelijk 4 vervolgfilms krijgen en een soort van remake in 2012. Zoals wel vaker halen de vervolgfilms, als de los vaste remake, nergens het niveau als de status van het origineel. Sterker nog, een van de vervolgfilms wordt zelfs betiteld als een van de slechtste films aller tijden, wat overigens niet waar is, maar dat is een ander verhaal (men heeft het over Silent Night ,Deadly Night 2, een slechte film, maar zeker niet het slechtste van het slechtste. De mensen die dat zeggen hebben gewoon niet zoveel gezien denk ik, maar dat is dus een ander verhaal en daar komen wij vast nog wel een keer op terug, maar nu even niet).

Zoals gezegd ben ik een groot liefhebber van de film uit 1984, maar met een glimlach op het gezicht kan ik aankondigen dat de reeks aan slechte en middelmatige vervolgfilms eindelijk is doorbroken! Deze nieuwe Silent Night, Deadly Night verdient niet alleen een directe cultstatus, maar is, en ik durf het bijna niet te zeggen, de beste film uit de gehele franchise.

Het plot: Billy hoort stemmen in zijn hoofd. Nou ja, eentje om precies te zijn en dat is er niet zomaar eentje. Deze stem geeft namelijk vaak advies over wat hij wel of niet moet doen, maar wijst ook mensen aan die hij moet vermoorden, al gaat dat niet zonder slag of stoot. Hij ligt vaak overhoop met deze stem en dat gebeurt zeker wanneer Billy Pamela ontmoet. Billy ziet Pamela wel zitten, en zij ziet ook wel wat in Billy. Zij weet echter niet dat Billy een seriemoordenaar is die verkleed als de kerstman zijn slachtoffers op een gruwelijke manier ombrengt. Billy is namelijk ook niet van plan om te stoppen. Kerst komt er aan en hij moet nog een aantal slachtoffers toevoegen aan zijn adventskalender…

Mensen, ik hou het kort, maar Silent Night, Deadly Night 2025 is een feestje voor horrorliefhebbers. Het is een film geworden die niet alleen de liefhebber van het origineel zal bekoren, maar ook die houden van de horrorfilms van nu waar het hakken en zagen wordt afgewisseld met een dikke vette knipoog, zoals bij de Terrifier-films.

Rohan Campbell, die de meeste nog kennen als Corey Cunningham uit Halloween Ends, is flink aan de weg aan het timmeren binnen ons geliefde horrorgenre. Billy heeft in deze film veel meer inhoud en persoonlijkheid dan hij ooit heeft gehad in de 1984 versie en wordt heerlijk vertolkt door Campbell. Hij is ontzettend charismatisch en zijn spel zorgt er niet alleen voor dat je juicht wanneer Billy los gaat met een bijl, kettingzaag of wat je ook maar kan voorstellen, maar ook met hem meeleeft op zoek naar de liefde van Pamela. De interacties met de stem in zijn hoofd komen erg overeen met die die Tom Hardy heeft met zijn buitenaardse symbiose in de Venom-films, maar nergens voelt dat hier als gejat of onorigineel. Campbell maakt het personage geloofwaardig en geliefd. Het is misschien wel zijn beste rol tot nu toe.

Bij de aankondiging van deze remake kreeg ik het even benauwd toen ik hoorde dat Mike P. Nelson de film zou regisseren. Ik ken hem vooral van een enkel segment uit een van de V/H/S-films, maar ook van de Wrong Turn-reboot van enkele jaren geleden. Die laatste film vond ik verschrikkelijk saai, maar zo blijkt maar weer dat iedereen wel eens een foutje maakt nu en dan. Nelson is bij Silent Night, Deadly Night niet alleen de regisseur, maar ook de schrijver en dat betaalt zich heel goed uit. Zijn Silent Night, Deadly Night is een echte horrorfilm, maar is ook nog eens erg grappig. Daarnaast heeft hij het ook aangedurfd om niet het origineel stap voor stap te volgen, maar ook een hele andere draai aan het verhaal te geven die ook echt werkt. Ik zat al snel met een glimlach op mijn gezicht die er pas af ging toen de film al lang was afgelopen.

Silent Night, Deadly Night is precies wat een remake moet zijn. Het is een ode aan het origineel, en zelfs de vervolgfilms, maar weet het ook echt een echt eigen gezicht te geven. Een echt goede kersthorrorfilm mensen, hoe vaak maken wij dat mee? Silent Night, Deadly Night is het kerstcadeautje waar horrorliefhebbers op hebben zitten wachten.