Vorig jaar werden wij getrakteerd op The Strangers: Chapter 1. Het was de terugkeer van regisseur Renny Harlin naar het horrorgenre sinds 2013 toen hij het geweldige Devil’s Pass op de wereld zette. Devil’s Pass? ‘Geweldige’? Ik bedoelde het natuurlijk ironisch lieve mensen. Hoewel Harlin elk jaar wel een nieuwe film eruit poept, is de kwaliteit van zijn films tegenwoordig niet om over naar huis te schrijven. Hoe het kan dat de regisseur van The Long Kiss Goodnight, Deep Blue Sea en Cliffhanger zo vaak de plank mis slaat is bijzonder jammer, maar wij zijn ondertussen dat wel van hem gewend geraakt. The Strangers: Chapter 1, was ook een film waar wij van It’s Only a Movie niet warm van werden. Ten eerste zaten wij niet op een hervertelling van de film uit 2008 te wachten en ten tweede was de film bijzonder saai en inspiratieloos. Maar hoewel wij niet op de film zaten te wachten was er wel een nieuwe generatie horrorliefhebbers die de film wel wilde zien en bracht deze meer dan genoeg geld in het laatje. Nu verraadt dat ‘Chapter 1’ natuurlijk dat er meer films aan zitten te komen en was daar van tevoren ook al rekening mee gehouden. Wij krijgen namelijk niet 2, maar wel 3 films die samen 1 verhaal vormen. Vandaag bespreken wij The Strangers: Chapter 2 die nu in de bioscoop te zien is.

Even een korte samenvatting van de eerste film. Ryan en Maya zijn op weg naar Portland waar Maya een sollicitatie heeft. Zij krijgen echter panne met hun auto bij het dorpje Venus en zijn gedwongen om daar hun toevlucht te zoeken tot het huren van een bungalow in het nabije gelegen bos. Maya en Ryan besluiten er maar het beste van te maken. het is tenslotte ook nog hun vijfjarig jubileum. Die avond worden zij aangevallen door drie gemaskerde mensen. Zij proberen tegen de drie te vechten, en uiteindelijk ook te vluchten voor, maar het heeft geen zin. Ryan wordt dodelijk neergestoken, maar voordat Maya eenzelfde lot zal ondergaan verschijnt de politie en de drie aanvallers vluchten.

En dan Chapter 2: Maya wordt wakker in het ziekenhuis, zwaar gewond van de gruwelijke nacht die zij heeft ondergaan. Zij lijkt van haar wonden te herstellen, maar Ryan heeft het voorval met de drie gemaskerde lieden niet overleefd. Maya blijft gebroken, zowel lichamelijk als psychologisch, achter in het ziekenhuis. Ondertussen probeert de politie duidelijkheid te krijgen wat er precies is gebeurd die nacht en bespreken dat ook openlijk over in de diner waar Maya en Ryan die avond daarvoor nog hadden gegeten. Er zijn veel geruchten gaande over die desbetreffende nacht, maar enkele aanwezigen lijken bijna geschrokken als zij horen dat Maya alles heeft overleefd. Het nieuws bereikt ook de gemaskerde aanvallers en die blijken het overleven van Maya niet toe te kunnen staan. Wat volgt is dat Maya wederom moet vechten voor haar leven, en dit keer staat zij er alleen voor.

Ik zeg eerlijk dat ik met bijzonder weinig verwachtingen naar de persvoorstelling van The Strangers: Chapter 2 ben gegaan. Het was echter aan mij gevraagd en dan ben ik ook wel zo vriendelijk om op die uitnodiging in te gaan. Die avond ervoor keek ik Chapter 1 nog even op Prime Video en och, ik had wel een beetje spijt van het niet vriendelijk bedanken voor de uitnodiging. En toch.. Ik heb mij zowaar vermaakt met Chapter 2! Niet dat het nu een goede film is geworden. Ho, ho! Zo enthousiast ben ik ook weer niet, maar de film heeft genoeg kolder om je wel een vermakelijke avond te geven.

Ten eerste heeft een groot deel van de film veel overeenkomsten met de originele Halloween 2. Niet die van Rob Zombie, maar die uit 1981. Ook die volgt het verhaal direct na die eerste film. Hierin zien wij Laurie, onze final girl van de eerste film, gebroken in het ziekenhuis liggen en wederom de confrontatie aan moeten gaan met haar aanvaller, Michael Myers. Precies hetzelfde overkomt Maya eigenlijk ook en zien hoe zij probeert te ontkomen aan haar belagers in het ziekenhuis. De film stopt gelukkig niet daar en het verhaal vervolgt ook naar buiten. Zo ontmoeten wij nieuwe personages waarbij niet iedereen is zoals zij zich voordoen. Wij krijgen ook een kijkje in de psyche van de gemaskerde belagers. Ten minste, bij die van een van hen door middel van flashbacks naar diens jeugd. Hoewel wij er eigenlijk weinig mee kunnen, zullen sommigen van jullie een dergelijk kijkje misschien wel kunnen waarderen. Ook valt er wat te lachen in vergelijking met die eerste film. Het is echter de vraag of het wel de bedoeling was geweest dat een specifieke scene ook als lachwekkend bedoeld is geweest, maar wat er gebeurt is zo onverwachts, en bizar, dat ik en mijn collega van Schokkend Nieuws niet anders konden dan luid lachen tijdens de persvoorstelling.

Al met al is The Strangers: Chapter 2 ‘oké’, en met ‘oké’, bedoel ik niet ‘goed’, maar er zijn ergere dingen in de wereld en ook veel slechtere horrorfilms die aan ons voorbij komen. Gewoon verstand op nul en ondergaan die hap. En eerlijk is eerlijk, ik ben wel benieuwd hoe de ontknoping gaat komen in Chapter 3.