Alle berichten van Tom Thys

Toms liefde voor het macabere is al op zeer jonge leeftijd ontstaan. Als klein jongetje dwaalde hij stiekem af naar de griezelafdeling van de videotheek om zich daar te vergapen aan talrijke videohoezen van horrorfilms. Toen hij oud genoeg was om deze films ook daadwerkelijk te mogen kijken, ging er een hele nieuwe wereld voor hem open.

Recensie: Antiviral (Brandon Cronenberg)

David Cronenberg heeft het horrorgenre in de jaren 70 en 80 voorgoed veranderd met zijn eigenzinnige visie op geestelijke en vooral lichamelijke transformatie. Sindsdien is zijn naam onlosmakelijk verbonden met body-horror. Wie zich op zijn domein begeeft, ontkomt niet aan een kritische vergelijking. Zeker niet als je zijn zoon bent en een prent op de markt brengt onder de weinig verhullende titel Antiviral. Of het een goed idee is om in de voetsporen van iemand als Cronenberg te treden valt te betwijfelen, maar het getuigt alleszins van een flinke dosis lef. Benieuwd of zoon Brandon de hoge verwachtingen weet in te lossen.

Syd – uitstekend vertolkt door Caleb Landry Jones – is een medewerker van de Lucas Clinic, een hypermodern ziekenhuis waar patiënten zichzelf voor grof geld kunnen laten injecteren met virussen van zieke beroemdheden. De wachtzalen stromen vol geobsedeerde fans die zich willen vereenzelvigen met hun idool. Tegen de … Lees verder “Recensie: Antiviral (Brandon Cronenberg)”

Waar ligt jouw grens? – Tom’s special

Ik denk dat ik ongeveer twaalf was. Ik stond aan het begin van mijn puberteit en trok voornamelijk op met oudere jongens uit de buurt. Die buurt was een skyline van drie troosteloze woontorens waar druggebruik, vandalisme en vooral armoede welig tierden. Reden genoeg om je in een veel te krap appartementje op te sluiten met je Nintendo 8bit. Destijds keek ik nog geen horrorfilms, tenzij onbewust, wanneer Jaws (1975) of The X-Files op televisie uitgezonden werden. Maar mijn oudere vriend Serge, die twee verdiepingen boven mij woonde, bezocht al eens graag een videotheek. Je weet wel, zo’n vintage videotheek waar de prachtige VHS-covers je een andere wereld in zogen.

Op een dag vertrouwde Serge me toe dat hij de gruwelijkste film aller tijden had gezien: Cannibal Holocaust (1980). We leefden in het tijdperk waarin de peuter James Bulger vermoord werd door twee tieners Lees verder “Waar ligt jouw grens? – Tom’s special”

London After Midnight: de meest gezochte verloren film – Tom’s special

Wie ooit de originele versie van London After Midnight (1927) gezien heeft, mag zich gelukkig prijzen. Geregisseerd door Tod Browning en met Lon Chaney in een legendarische dubbelrol wordt deze prent officieel als verloren beschouwd. Verloren films stammen uit het tijdperk van de stomme film en de eerste geluidfilms. Omwille van de chemische samenstelling van het celluloid dat zeer licht ontvlambaar was, zijn weinig kopieën bewaard gebleven, noch in studioarchieven, noch in privécollecties of openbare archieven. Gek genoeg kraait naar de meeste verloren films ondertussen geen haan meer, maar London After Midnight vormt hierop een uitzondering. Tot op vandaag wordt deze film naarstig doch zonder succes opgespoord. Net daarom spreekt hij nog steeds tot de verbeelding en heeft hij zelfs een bijna mythische status verworven.

Naar verluidt is de enige kopie van London After Midnight in de jaren 60 in vlammen opgegaan en wordt deze film sinds die dag als … Lees verder “London After Midnight: de meest gezochte verloren film – Tom’s special”

Moderne monsters – Tom’s special

Tijden veranderen. Wie in de jaren ’30, ’40 en ’50 naar de bioscoop ging en ervan hield om bang gemaakt te worden, moest het stellen met het immense voorhoofd van Frankensteins monster, het mismaakte spook van de opera, ene graaf Dracula of een achterlijke bultenaar die de klokken van de Notre-Dame luidde. Deze monsters werden ontleend aan de gotische literatuur, veelal met een romantische inslag, en waren louter een vrucht van de verbeelding van de schrijver. Ze kwamen nogmaals tot leven op het witte doek en boezemden zo verschillende generaties angst in. Door de jaren heen werden ze geboetseerd naar de veranderende behoeften van het publiek. Af en toe kwam er zelfs een nieuw exemplaar bij, zoals de zombie of de weerwolf. Maar ook dat bleek niet genoeg. Men wilde steeds meer bloed, steeds meer bloot. Filmmakers en studio’s probeerden hun monsters telkens opnieuw heruit te vinden, te recycleren, tot … Lees verder “Moderne monsters – Tom’s special”

Coffin Joe: incarnatie van het kwaad – Tom’s special

Coffin Joe is het alter ego van de Braziliaanse cultregisseur José Mojica Marins die meer dan zestig titels op zijn palmares heeft staan. Filmtechnisch stelt zijn oeuvre helaas niet zoveel voor, maar sommige van zijn films hebben in de eerste plaats een historische en maatschappelijke waarde. Dat bewijst de controversiële en zelfs provocerende maatschappijkritiek van zijn werk dat verschillende polemieken heeft uitgelokt tot zelfs het weren van zijn films uit de Braziliaanse bioscopen toe. Gehuld in zwarte cape en hoge hoed terroriseert hij de kijker op zijn gekende manier: flamboyant, luidruchtig en filosofische oneliners spuiend. Acht van zijn films en een documentaire zijn verzameld in de Coffin Joe collection. It’s Only a Movie selecteerde voor u drie titels uit deze collectie die niet mag ontbreken in de verzameling van elke zichzelf respecterende cultliefhebber.

the-strange-world-of-coffin-joe

In Strange World of Coffin Joe (1968) leidt Coffin Joe drie op zich staande episodes in door met … Lees verder “Coffin Joe: incarnatie van het kwaad – Tom’s special”