Alle berichten van Johan de Joode

In de diepste krochten van Amsterdam-Oost schrijft Johan met een bevlogen passie zijn stukken voor It's Only a Movie. Ook surft hij in zijn mancave regelmatig op het internet op zoek naar die ene speciale uitgave van een (cult)-klassieker.

Recensie: Walkabout (Nicolas Roeg) – Diep in de Australische wildernis

Regisseur Nicolas Roeg was al vroeg een van de regisseurs waar ik tegen op keek. Overdonderd was ik toen ik voor het eerst Don’t Look Now zag. Ik was waarschijnlijk een jaartje of 14 en had ergens in een boekje gelezen dat dit een film was die ik wel goed móest vinden. En warempel, ik vond het ook oprecht een hele goede film! Ik probeerde de film aan mijn vriendjes te laten zien, maar die vonden er geen fuck aan, behalve de eindscène. Zo ging dat nog heel wat jaartjes door. Eenmaal in een studentenhuis liet ik het aan mijn… lees verder

Recensie: Silent Night, Deadly Night (Mike P. Nelson)

Toen Sint van Dick Maas in 2010 uitkwam was er nogal wat gedoe rond zelfbenoemde redders van tere kinderzieltjes die aanstoot gaven aan de poster van de film. Die vonden dat kinderen niet op straat mochten worden geconfronteerd met een enge en vooral gevaarlijke goedheiligman. Het was een discussie om niets, maar ook niets nieuws. De Amerikanen hadden daar namelijk al enkele decennia eerder mee moeten dealen. In 1984, om precies te zijn. Een low budget horrorfilm werd toen beperkt uitgebracht en daar lieten mensen om precies dezelfde reden als bij Sint van zich spreken. Hier ging het niet om… lees verder

Recensie: Superman (James Gunn)

Net op de dag dat werd aangekondigd dat Netflix concurrent Warner Bros wilt opkopen krijg ik de 4k van Superman in de bus. Alsof het zo had moeten zijn. Hoewel op dit punt nog niets zeker is is het opkopen van Warner door Netflix een zorgelijke ontwikkeling voor fysieke media-liefhebbers zoals ik. Netflix staat er namelijk om bekend dat het zich weerhoudt van fysieke uitgaves, en de vrees is dat dat wellicht ook gaat gebeuren voor de titels die in beheer zijn van Warner en dat zijn ook de superheldenfilms van DC. Natuurlijk kan je het zien als een plus,… lees verder

Recensie: Amsterdamned II (Dick Maas)

Ik overdrijf niet door te zeggen dat Amsterdamned, van regisseur Dick Maas, tot het beste behoort wat in Nederland op genregebied is gemaakt en ontzettend belangrijk is geweest voor de genrefilm in Nederland in het algemeen. Toen Amsterdamned in 1988 uitkwam was dat een ware sensatie. Ik herinner mij nog goed dat de posters voor de film overal te zien waren, de clip van Lois Lane met de titel song regelmatig voorbij kwam op MTV en het belangrijkste: mensen hadden het erover. Een Nederlandse spektakelfilm als Amsterdamned was nog niet eerder gemaakt. Op deze schaal en zo ongegeneerd, het bestond… lees verder

Recensie: Shelby Oaks (Chris Stuckmann)

Wie geregeld op YouTube filmrecensies bekijkt, en dan zeker die van genrefilms, weet wie Chris Stuckmann is. Chris Stuckmann is een van de populairste filmrecensenten op het platform met zo’n 2 miljoen abonnees en met een duizelingwekkende 779 miljoen views ook een van de grootste. Hij was misschien niet de eerste die filmrecensies deed op het kanaal, maar zijn manier van recenseren is overduidelijk van invloed geweest bij veel andere recensenten. Het verhaal van Stuckmann is iets wat heel veel recensenten hebben. Hij zag als kind M. Night Shyamalan’s Signs in de bioscoop en besloot toen dat hij filmmaker wilde… lees verder