Categoriearchief: Events

Weekend of Hell – 3 & 4 november 2018

Ook dit jaar zijn wij van It’s Only a Movie weer aanwezig geweest bij de Duitse horrorconventie Weekend of Hell. De aanloop liet een indrukwekkende gastenlijst zien, maar helaas vielen er op de weg naar de datum een aantal grote namen af. Zo liet Nick Castle weten dat hij andere verplichtingen had, maar ook David Arquette kon het niet halen. Ruggero Deodato koos op het laatste moment nog voor een conventie in zijn thuisland maar werd last minute nog vervangen door Lamberto Bava. Al met al dus nog genoeg om naar uit te kijken!

De entree ging dit jaar vlotter dan ons vorige bezoek, maar dit kan ook komen door het uurtje dat we later aankomen. Het is op deze zondag beduidend rustiger dan de zaterdagen die we geweest zijn en dat bevalt eigenlijk prima. Nadeel is wel dat Tyler Mane heeft besloten om naar huis te gaan en ook Lamberto Bava om een uur of 2 vertrekt. Gelukkig waren we nog net op tijd. Rutger Hauer rijdt wat rond op zijn elektrische step, en de hele rits met A Nightmare on Elm Street gasten ziet er goed gehumeurd uit. Over Fred Williamson doen nog wel eens verhalen de ronde dat de man een gigantisch ego heeft en niet echt vriendelijk overkomt. Hier blijkt deze zondag in ieder geval niets minder waar. We krijgen een gigantische handdruk van de man en hij is erg vriendelijk. Steven Seagal zit er stoïcijns bij, maar van wat we konden zien is hij wel vriendelijk tegen zijn fans. Robert Englund is nergens te bekennen, maar misschien hebben we gewoon steeds de pech dat we hem mislopen. Susan Backlinie is ondertussen 72 jaar en dat is ietsjes ouder sinds Jaws. Het is een hele hartelijke vrouw die het hele conventie gebeuren met wat verbazing in zich opneemt. Clare Higgins is veel geroutineerder maar is ook heel open en geïnteresseerd in haar fans. Ook de overige gasten waren in een goed humeur, iets wat niet altijd het geval hoeft te zijn.

Qua verkopers was er genoeg diversiteit te vinden. Van originele filmposters tot filmboeken en van VHS tot 35mm trailers. Uiteraard was er ook een goed gevulde hal met films. Het was goed zoeken tussen de films, maar er zaten zeker wat koopjes bij. Zeker op de laatste beursdag is dat vaak het geval. De mediabooks winnen het tegenwoordig van de hartboxen en hier en daar waren ook nog wat Laserdiscs te vinden. Iets wat voor de verzamelaar toch leuk is als je net die ene titel kan vinden voor weinig. De retro area was leuk opgezet, een gedeelte als een ouderwetse (ja, we worden oud) videotheek en een hele rits aan VHS, 80’s toys en comics. Ook de moeite waard was het standje van Dead Mouse, een vrij nieuwe productie maatschappij die naast een serie hele mooie boeken over o.a. Return of the Living Dead, Hellraiser en An American Werewolf in London ook documentaires maakt als Leviathan: The Story of Hellraiser en You’re So Cool Brewster over Fright Night. De documentaires duren bijna 4 uur en zitten boordevol informatie voor de liefhebber. Corvin, een bekend gezicht op de conventie staat ook dit jaar weer met zijn schilderijen. Hardlopers zijn sinds kort zijn kattenposters. Erg leuk voor de liefhebber.

Twee dagen volmaken zou echter een opgave zijn. Als je wat Q&A’s wil meepakken is het misschien interessant, maar verder zie je de beurs wel in een dag. Er stonden wat food trucks, met keuze uit hamburgers, wafels en natuurlijk de currywurst mit pommes voor een prijs die niet overdreven is voor evenementen. Qua sfeer zien we nog steeds liever de House of Horrors, maar als de gastenlijst steeds beter wordt blijven wij waarschijnlijk komen.

Comic Con Amsterdam 2018

Als opwarmertje naar de ‘echte’ Comic Con in Utrecht in november kregen wij dit weekend een Comic Con in de Amsterdam RAI, de derde inmiddels. Comic Con is hot, maar omdat er steeds meer van dit soort evenementen plaatsvinden (denk ook aan de Comic Con in Rotterdam) lijkt het enthousiasme af te nemen, en dat was vandaag best wel duidelijk in de RAI.

Bij binnenkomst valt meteen op dat het bijzonder rustig is en dat de organisatie niet echt de moeite heeft genomen om de hal een beetje aan te kleden met bijvoorbeeld banners of posters. Het Comic Con gevoel was niet meteen voelbaar en ik zou er niet vreemd van opkijken als menigeen het idee had op een willekeurige pop culture conventie te zijn. De ingrediënten voor een Con zijn inmiddels wel duidelijk, dus we zien veel Pop!’s e.d., maar tussen alle moderne merchandise was er nog best aardig wat oud spul te vinden. Voor ieder wat wils dus, al had de zaal veel lege plekken en was je eigenlijk best snel door alles heen. Voor een toegangsticket van 20 euro (25 als Early Bird) verwacht je toch wat meer.

Qua gasten en speciale evenementen was de Comic Con Amsterdam van dit jaar ook redelijk karig. Je kon je hart ophalen bij een aantal retro spelcomputers, worstel wedstrijden van Pro Wrestling Holland bekijken, op een hobbelpaard (bezemsteel) zitten en er kon karaoke gezongen worden. Niet meteen een reeks aan activiteiten die de 20 euro entree rechtvaardigen. De gasten variëren van zeer aardig (Eric Roberts, Christopher Larkin, Charles Dance, Jack Gleeson, tot inwisselbaar (de zoveelste achtergrond acteur uit Star Wars).

Op het gebied van eten en drinken was het best goed geregeld allemaal. Men had een ruim aantal tafels en er was altijd wel een zitplek beschikbaar. Dit heeft natuurlijk met het gebrek aan drukte te maken maar wij hebben al veel erger meegemaakt. Ook qua aanbod is er weinig te klagen. Men kan een hamburger nemen of een pizza, er staan genoeg kramen met een divers bod aan eten en drinken. De prijzen zijn zoals altijd op dit soort evenementen aan de pittige kant.

Een wat magere conventie dus over het geheel gezien. We hebben al eens aangegeven dat minder Cons uiteindelijk het beste zou werken, maar als je ze dan toch houdt, kleedt het dan tenminste een beetje aan en vul je zaal, ook al is het de zoveelste Pop! kraam. 20 tot 25 euro entree is niet niks en men moet toch gemotiveerd raken om steeds weer aanwezig te willen zijn. Wie weet dat de Dutch Comic Con dit alles weer een beetje weet glad te strijken.

Animecon 15, 16 en 17 juni

In het Wereldforum te Den Haag werd de jaarlijkse Animecon gehouden van vrijdag 15 tot en met zondag 17 juni. It’s Only a Movie was erbij!

De toenemende hoeveelheid cosplayers verraadt dat we bijna bij onze bestemming zijn. Het wereldforum is goed bereikbaar, met duidelijk aangegeven, ruime parkeergelegenheid. De entree verloopt soepel, zonder rijen. Al staat er een behoorlijk pad afgebakend lijkt het er op dat we op een gunstige tijd te zijn aangekomen. Als we over een lijntje stappen om niet de gehele (lege) route te hoeven lopen worden we aangesproken. “Dat is niet de bedoeling, heren.” Dat klopt, maar ik denk niet dat de niet aanwezige mensen het heel erg vinden. Leuk om te zien dat mensen hun taak soms iets te serieus nemen.

Eenmaal binnen besluiten we om eerst maar eens een kijkje te nemen in de dealer room. Deze is ruim opgezet en goed gevuld. Ik ben op zoek naar wat oudere titels waarvan ik niet weet of deze nog goed verkrijgbaar zijn. Ik ben al even uit de scene en misschien zijn de anime waar ik naar op zoek ben wel te old school maar al vlot zie ik een aantal titels liggen. Een blik op het prijskaartje doet echter al snel beslissen deze edities weer terug te leggen. Als dit een trend is komen we met goedgevulde portemonnees thuis bij blije vrouwen. Twee standjes verder zien we echter exact dezelfde uitgave liggen voor minder dan de helft van het eerdere standje. Leuk voor ons, minder voor de vrouwen. De diversiteit is groot genoeg om een paar rondjes te kunnen lopen en telkens toch weer iets nieuws te ontdekken. De bring and buy tafel heeft een leuk aanbod tegen hele mooie prijzen. Of je nu op zoek bent naar manga, anime, games, beeldjes of een pruik, er is voor iedereen wel iets te vinden. Klein irritatiepuntje is wel het tassenbeleid. De beredenering om geen mensen binnen te laten met grote gevulde tassen is geheel duidelijk, alleen zou het misschien een goed idee zijn om een klein punt bij de ingang van de dealerroom te maken waar mensen hun tassen tijdelijk kwijt kunnen. Nu worden mensen verwezen naar de kluisjes of de gratis garderobe aan de ingang waar vaak een behoorlijke rij staat.

Iets verder is de gameroom. Een LAN setup met de klassiekers draait op volle toeren en geeft me het gevoel dat ik echt oud word. Een aantal van de arcade kasten die is opgesteld trekt veel bekijks. Een Fist of the North Star laat spelers met een rood aangelopen gezicht in rap tempo tegen 6 stootkussen slaan, iets wat nog moeilijker is dan het klinkt. Uitblinker is toch wel Flip The Table! Een kast met een tafel waarbij je in verschillende settings als een huiskamer, een trouwerij, een baseballveld, een paar keer boos op tafel moet slaan en dan met kracht de tafel om dient te gooien. Hoe meer schade daar uit voorkomt, hoe meer punten. Het spelletje is van Taito, ook bekend van Bubble Bobble, al gooien wij liever met tafels om frustraties er eens lekker uit te rammen.

Uiteraard is er ook een uitgebreid film en serie programma. In drie zalen worden titels als Your Name, Red Turtle, Magical Girl Ore, teveel om op te noemen. De films en series draaien van 9:30 tot een uur of 2:00. Genoeg tijd om een hele hoop te zien dus. Uiteraard is er ook een cosplay competitie met internationale teams. De creaties die langskomen zijn geweldig, maar ook de bezoekers in cosplay hebben er veel tijd in gestoken. Ook qua eten is er een groot assortiment. Er is van alles te krijgen, van ramen tot okonomiyaki en van Japanse hotdogs tot aan een ordinair frietje. Prijzen variëren maar zijn nergens duurder als bijvoorbeeld een foodtruck festival. Voor de liefhebbers is er zelfs de mogelijkheid te eten in een heus Maid Café. Hier zijn de serveersters gekleed in een Frans huishoudkostuum en wordt de gast op zijn wenken bediend.

Verder is er nog veel meer te doen, Music Video’s maken, sushi workshops, whisky en sake proeverijen,kaartoernooien en tabletopgames, speeddating, escaperooms, live action Mortal Kombat show door Dutch Pro Wrestling,  Kortom is er zoveel te beleven dat we met gemak een weekend vol hadden kunnen maken. Als de comic cons hier nu eens naar zouden kijken voor wat meer content naast dealers en gasten. Animecon had namelijk ook nog de anison groep JAM Project te gast die naast wat signeersessies ook nog een concert gaven. Volgend jaar is het in Ahoy Rotterdam, en we zijn zeer benieuwd wat de nieuwe locatie gaat brengen.

Foto’s: Jan Buisman en Dirk Middelwaart

Weekend of Hell 2018 lente-editie

In de Westfalenhalle te Dortmund staan de horrorfans weer rijen dik te wachten om te struinen tussen de films, acteurs en cosplay. Dit jaar stond er een indrukwekkende gastenlijst op de site. Namen als Bruce Campbell, Laurie Holden, Neve Campbell, Danny Glover, Franco Nero en Dario Argento maken hun opwachting in Duitsland. En niet geheel onbelangrijk, iedereen is er ook echt. Met uitzondering van Tom Sizemore, die kwijt is. De man zat niet op zijn vlucht en niemand kon vertellen waar hij uithing. Bij de kassa hebben we echter wel een andere verrassing, de prijs voor een dagticket is €10 duurder dan op de site vermeld staat. €35 voor een dagkaart is een serieus bedrag waar we best wat voor mogen verwachten.

Ook een verrassing is dat we aan de tafels van de gasten maar een of twee foto’s zien liggen. Na wat navragen horen we dat we andere foto’s kunnen kopen voor €3 aan een stand. Dus als de foto’s die worden aangeboden je niet bevallen, komt er bovenop de prijs van een handtekening ook nog eens de prijs van de foto. En aangezien de prijzen alleen maar stijgen riekt dit naar pure geldklopperij. Selfies zijn ten strengste verboden, of bijna net zo duur als de professionele fotoshoot. Een van de vrijwilligsters zegt geschrokken; “Nee, nee alstublieft niet, dan word ik weggestuurd” als een van de gasten opstaat om een selfie te maken met een fan. Dit soort dingen doen behoorlijk af aan de ervaring.

Bruce Campbell is ondanks de grote belangstelling wel erg vriendelijk en Neve Campbell neemt voor elke fan ruim de tijd. Wat opvalt is hoe druk Bruce’s co-sterren uit Ash vs Evil Dead het hebben. De gehele dag staat er een flinke rij voor zowel Ray Santiago als Dana DeLorenzo. In de rij voor Bruce Campbell begrijpen we dat hij tot 16:45 signeert. Het is ondertussen 15:45 en er staat een aanzienlijke rij. De organisator zit zelf met een ongelooflijk verveeld gezicht tickets te verkopen en als er iemand komt vragen of hij zijn handtekening ticket van zaterdag om kan ruilen voor zondag omdat hij het niet redt in verband met een photoshoot krijgt hij te horen dat dat absoluut niet mogelijk is. De organisator loopt weg en de jongen druipt af, waarna de organisator weer verschijnt en gaat zitten om tickets te verkopen aan mensen die 16:45 niet meer gaan halen aan de rij te zien. Dit tafereel herhaalt zich nog een paar keer. Dit versterkt het gevoel dat we enkel als melkkoeien gezien worden behoorlijk.

De dealerruimte is aardig gevuld. We stuiten op een lange stand vol VHS en een aantal Laserdiscs waar we wat mooie koopjes op de kop tikken. Ook aan DVD en Blu-ray releases is geen gebrek. Tussen de zeeën van hartboxes en mediabooks komen we de stand van Zeno Pictures tegen. Zo’n beetje de enige met niet Duitse releases. Er ligt een leuke verscheidenheid aan films. Zeno zien we veel op conventies en is zeker een bezoekje waard. Nameless heeft een voorbeeld staan van hun volgende release: een buste van Bela Lugosi uit White Zombie. Als de Blu-ray er net zo goed uit gaat zien dan wordt dit een must have. We kunnen wel wat koopjes scoren, maar zien ook veel releases die behoorlijk aan de prijs zijn. Zo is de complete Tales from the Crypt voor €35 gauw aangeschaft, maar bedanken we voor een soort sigarenkistje van Army of Darkness voor €80.

Als we even willen gaan zitten merken we dat hier maar weinig plek voor is. Naast het Q&A podium staan ongeveer 60 stoelen bij het buffetrestaurant. De prijzen zijn oké, maar staand eten na een dag slenteren is niet erg bevorderlijk voor het moraal. Naast shoppen en de acteurs is er niet heel veel te doen. We kunnen op de foto voor zelf geknutselde sets van bv Stranger Things en Evil Dead en er is een scherm neergezet waar wat trailers draaien, maar dit is vanwege het geluid en het feit dat het niet is afgeschermd eerder hinderlijk dan een aanwinst. Er zijn nog wel wat fangroepen, Colonial Marines komen zo van LV-426 afgelopen en er lopen wat Ghostbusters rond. Erg veel cosplay is er niet en er mist toch wat sfeer. Wat ons betreft is concurrent House of Horrors in Oberhausen gemoedelijker en heeft het meer sfeer. Wij weten in ieder geval waar wij in november heen gaan!

Dutch Comic Con 2018

In de Jaarbeurs te Utrecht vond op 31 maart en 1 april de Dutch Comic Con plaats. Dit jaar voor het eerst onder de naam Heroes Dutch Comic Con. Na het debacle (van een andere organisatie) in Rotterdam hopen we dat deze con beter gaat bevallen.

Bij de entree is in ieder geval alles netjes geregeld. Het een en ander wordt in goede banen geleid om de mensen, die in grote getale (veel al in cosplay) op komen dagen, binnen te laten. Eenmaal binnen wordt met duidelijke borden aangegeven wat waar te doen is. Al snel zien we dat de DCC mikt op gezinnen. Er is behoorlijk wat te doen voor de jongere fans. Zo hebben we een opgeblazen Honeycomb Maze uit Takeshi’s Castle, Drone Racen, verschillende workshops en vechtsportdemonstraties. Ook met de gasten wordt leuk ingespeeld op de nieuwe generatie, met bijvoorbeeld Paul van Loon, die veel kinderen nog steeds laat griezelen met Dolfje Weerwolfje, maar waarvan de ouders vroeger misschien elk jaar uitkeken naar een nieuwe Griezelbus, die er overigens ook staat, inclusief Beentjes.

Voor de ouders is er ook meer dan genoeg te doen. In de gamehal kunnen de kids zich vermaken met Mario Odyssey voor de Switch, maar de ouders hoeven zich ook niet in te houden met Tekken toernooien en vele andere spellen. Voor de verstokte Pokemeester lopen er nog wat speciale pokemon rond om te vangen. Uiteraard is er een uitgebreide dealerhal waar we van alles kunnen vinden. De diversiteit is groot en voor alle budgetten en fandoms is wel iets te vinden. Het afstruinen van de stands kan je wel een middagje zoet houden. Echter zou je dan de panels missen en die zijn er ook in overvloed. We openen bijvoorbeeld met een Redbad exclusive. Roel Reiné zelf laat de nieuwste trailer zien, een week voor deze in de bioscopen gaat draaien. Aansluitend schuiven er twee Black Sails acteurs aan voor een panel met Roel, die enkele afleveringen voor zijn rekening nam. Ook de cosplay Catwalk, met aansluitend de competitie is druk bezocht.

Aangekomen bij de gasten is ook duidelijk wat de doelgroep voor de DCC is. We zien eigenlijk uitsluitend acteurs uit TV series, van de Power Rangers tot aan The A-team en van The 100 tot aan Supernatural. Voor ons genreliefhebbers misschien niet meteen heel interessant. Met een iets betere line-up zou dit event nog beter worden. Wel is het contact met de gasten vrij los, een foto’tje is geen probleem en een praatje wordt niet afgekapt. Dit zien we weleens anders.

Fox staat er weer met een groot scherm en we kunnen anderhalve week eerder genieten van de eerste aflevering van Deep State, een actie serie met potentieel. Ook worden er enkele afleveringen van The Walking Dead getoond. Leuk, al zou er misschien iets meer mee gedaan kunnen worden. Ook House of Wax staat er weer, dit keer met een tocht door de wereld van Game of Thrones. Mocht SciFi je meer liggen dan is er de mogelijkheid The Oasis te betreden bij een Ready Player One stand. Deze VR experience geeft je een voorproefje op de nieuwe film van Spielberg. Naast deze activiteiten staan ook de fangroepen er weer om de con van wat sfeer te voorzien. The Dutch Garrison, Rebel Legion en Star Wars Awakens brengen A Galaxy Far, Far Away een stuk dichterbij, The Flying Dutch Boldly Go Where No Man Has Gone Before, Ghostbusters Dutch Division is gebeld en ook de tovenaars van WizardWear Alohamoraën zich door de hallen.

Het aantal conventies is behoorlijk gegroeid de laatste jaren en dat is niet altijd positief. Het mes snijdt natuurlijk aan twee kanten, meer publiek is ook meer gasten en waarschijnlijk gasten die anders nooit ons landje aan hadden gedaan. Echter zien we ook dat er een verzadiging optreedt. Sommige cons zijn niet meer dan veredelde kofferbakverkopen die er puur op gericht zijn zoveel mogelijk geld uit je zak te kloppen. Ik heb geen moeite met commercie, maar als het publiek er de dupe van wordt zorgen de organisatoren voor hun eigen ondergang. Gelukkig is een beurs als de Dutch Comic Con er eentje die het beter aanpakt. Er is genoeg te doen naast de verkoopstands en als de gastenlijst misschien nog iets wordt aangepakt (dit is natuurlijk voornamelijk een persoonlijk punt) wordt het helemaal top. Tot de wintereditie!