Tagarchief: 1971

Recensie: Walkabout (Nicolas Roeg)

Regisseur Nicolas Roeg was al vroeg een van de regisseurs waar ik tegen op keek. Overdonderd was ik toen ik voor het eerst Don’t Look Now zag. Ik was waarschijnlijk een jaartje of 14 en had ergens in een boekje gelezen dat dit een film was die ik wel goed móest vinden. En warempel, ik vond het ook oprecht een hele goede film! Ik probeerde de film aan mijn vriendjes te laten zien, maar die vonden er geen fuck aan, behalve de eindscène. Zo ging dat nog heel wat jaartjes door. Eenmaal in een studentenhuis liet ik het aan mijn mede-studenten zien en die vonden de film “mwah” en je raadt het al, behalve de eindscène. Frustrerend, kan ik je zeggen. Waren alleen ik en die paar recensenten de enigen die die film zo fantastisch vonden? Behoorde ik nu tot een bepaald clubje elitaire lui die iets in een bepaalde … Lees verder “Recensie: Walkabout (Nicolas Roeg)”

Recensie: The Cat o’ Nine Tails (Dario Argento)

Dario Argento’s debuut, The Bird with The Crystal Plumage, was een daverend succes in Italië. De Giallo nam een nieuwe koers en het was het begin van een glorieuze carrière voor Dario Argento, eentje die helaas al een tijdje niet meer zo glorieus is. De verwachtingen lagen dus hoog voor de opvolger van dit debuut. The Cat o’ Nine Tails, oftewel Il Gatto a Nove Code, werd aanvankelijk niet goed bevonden door de  producenten, maar het publiek sprak dit tegen door nog massaler naar deze tweede film van Dario Argento te gaan. Gelijk hadden ze.

Wat zijn die oude films van Dario Argento toch genieten. Wie gevoelig is voor stijl likt zijn vingers af bij de films van de ‘Italiaanse Hitchcock’ tot pakweg 1987, wanneer hij voor het laatst een écht goede film heeft afgeleverd met Opera. De Giallo bestond al wat langer maar Dario Argento heeft van dit genre … Lees verder “Recensie: The Cat o’ Nine Tails (Dario Argento)”