Tagarchief: 101 Films

Pledge Night (101 Films)

Pledge Night is al een tijdje uit, maar bij It’s Only a Movie willen we graag nog even stil staan bij de 101 Films release. Films die zich afspelen in of om studentenhuizen hebben altijd wel iets speciaals. Je studententijd moet iets onvergetelijks zijn, maar filmmakers geven hier vaak toch vaak een andere komische of dodelijke betekenis aan. Dit geldt ook voor de debuut film van regisseur Paul Ziller.

Plot: Tijdens ‘Hell Week’ moeten een groep nieuwe studenten verschillende plagerijen en vernederingen doorstaan om toegelaten tot het studentenhuis Phi Epsilon Nu. Het ontgroeningsritueel loopt helemaal uit de hand als per ongeluk de geest van Acid Sid ontwaakt. Twintig jaar geleden kwam de jonge Sid tijdens een ontgroening om het leven toen hij in een bak met zuur verdronk. Nu is hij terug en neemt hij wraak op de ouderejaars, maar ook hulpeloze ‘fratboys’ zijn niet veilig voor de mismaakte Sid.

Pledge Night is duidelijk geïnspireerd door de slashers uit de jaren 80, zoals Prom Night (1980), My Bloody Valentine (1981), The House on Sorority Row (1982) en Slaughter High (1986). Ondanks de kills en de gore is Pledge Night ook grappig en zie je dus ook overeenkomsten met de sexy comedy’s zoals bijvoorbeeld Porky’s (1981). De sporen van een onafhankelijke film zijn duidelijk zichtbaar. De productie rommelt aan alle kanten: goedkope special effects, houterig acteerwerk en het verhaal is ook niet bijster origineel. In de extra’s vertelt regisseur Paul Ziller dat de film is gemaakt met een budget van slechts $200.000 en in 12 dagen is opgenomen. Als je daar rekening mee houdt tijdens het kijken, dan is het toch knap hoe Pledge Night is gemaakt.

Regisseur Paul Ziller heeft een indrukwekkend cv opgebouwd van films en series. Vooral de actiefilm Back in Action (1994) met Roddy Piper en Billy Blanks valt op. Deze film is eveneens geproduceerd door Shapiro/Glickenhaus, die ook achter Pledge Night zaten. James Glickenhaus is natuurlijk bekend om The Exterminator (1980), een persoonlijk favoriet. Tegenwoordig regisseert hij voornamelijk tv-films. Van de acteurs uit de film hebben we na Pledge Night niet veel meer vernomen. De meest opvallende verschijning is misschien wel Joey Belladonna als de jonge Sid. Hij is de zanger van de thrash metal band Anthrax, die tevens de muziek uit de film verzorgden. Het is leuk om in de extra’s te zien dat er nog vol passie en trots wordt teruggekeken naar de film.

De Blu-ray: Aan het einde van de film en de extra’s is het logo van Vinegar Syndrome te zien. In 2019 verscheen de film al bij het Amerikaanse label. Dezelfde versie is nu verkrijgbaar via 101 Films in het Verenigd Koninkrijk. Voor een film als Pledge Night staan er behoorlijk wat extra’s op de Blu-ray. In ‘Hell Weeks’ blikt regisseur Paul Ziller terug op het maken van de film. Hetzelfde doet schrijver en producer Joyce Snyder in ‘Graduating To Horror’. Ook acteurs Robert Lentini en Arthur Lindquist blikken terug op hun rol in de film. Er is ook  een leuke ‘Locations featurette’ die de gebouwen laat zien waar de film is opgenomen. In deze feature wordt ook nog eens stilgestaan bij een aantal extreme en fatale ontgroeningen. Natuurlijk mogen de trailer en een omkeerbare cover met oud en nieuw artwork niet ontbreken. Pledge Night mag misschien geen topfilm zijn, maar dit soort extra’s geven het schijfje wel meerwaarde.

Pledge Night is echt zo’n film die je in de jaren 80/90 in de schappen van de videotheek zag staan en je nieuwsgierig maakte. Destijds was dit geen slechte film, maar nu kijk ik er met een dikke nostalgische knipoog naar. Ik waardeer dat 101 Films Pledge Night nog een kans geeft op hun label en een nieuw publiek (of oude fans) laat genieten van dit soort films, maar er zijn betere titels in de catalogus.

Pledge Night is inmiddels verkrijgbaar op Blu-ray en direct te bestellen via de 101 Films Store.

Recensie: The Black Windmill (Don Siegel)

Ik ben fan van Sir Michael Caine, maar van The Black Windmill had ik nog nooit gehoord. Toch heb ik genoeg van zijn films gezien die in diezelfde periode zijn uitgebracht. Gelukkig brengt 101 Films regelmatig vergeten films uit en daar mag je The Black Windmill gerust onder rekenen.

Plot: Inlichtingenofficier, majoor Tarrant (Michael Caine) probeert een groep wapensmokkelaars te infiltreren. Op het eerste oog lijkt zijn missie succesvol tot zijn vrouw (Janet Suzman) een telefoontje krijgt van de geheimzinnige Drabble. Hij beweert dat hij hun zoon David heeft ontvoerd en eist £500.000 aan ongeslepen diamanten als losgeld. De relatie tussen Tarrant en zijn vrouw was al niet goed, maar wordt nu nog meer op de proef gesteld. Daarnaast wordt Tarrant zelf verdacht door zijn baas Cedric Harper (Donald Pleasence). Tarrant moet zijn onschuld bewijzen, maar er ook voor zorgen dat Drabble het losgeld krijgt als hij zijn zoon levend wil terugzien.

De legendarische regisseur Don Siegel had in 1971 een daverend succes met zijn Dirty Harry. Een geweldige rol van acteur Clint Eastwood, als de keiharde inspecteur Harry Callahan. Helaas had Siegel met The Black Windmill niet hetzelfde commerciële succes en daardoor is de film ook in de vergetelheid geraakt. Het is dus mooi dat 101 Films haar licht laat schijnen op deze lang verloren klassieker. De film is gebaseerd op het boek Seven Days to a Killing van Clive Egleton en heeft veel weg van een Bond film. Alleen zet de bekende Britse spion regelmatig de bloemetjes buiten. Caine is een echtgenoot en vader in een huwelijk, dat mede door zijn beroep, bergafwaarts gaat.  

De film begint erg sterk met de ontvoering van de zoon van Tarrant. Het lijkt er op dat de ontvoerders nergens voor terug deinzen. De film bevat redelijk wat actie, dat efficient in beeld wordt gebracht door de ervaren Siegel. Aan het eind neemt de film een paar onlogische wendingen, zo verandert Tarrant’s vrouw plotseling van emotioneel wrak naar redder in nood. Verder speelt Donald Pleasance de neurotische baas van Caine, die eens een leuke verwijzing maakt naar collega spion James Bond. De gewetenloze antagonist wordt gespeeld door John Vernon. Voor The Black Windmill is veel gefilmd op echte locaties. Het laat een mooi beeld zien van Londen in de jaren 70.  De opnames in bussen, treinen en zelfs een hovercraft geven de film iets realistisch. 

Voor een film die meer dan 40 jaar oud is, ziet het beeld er scherp uit. Ik zag wel soms wat vervaging onderin het beeld, maar dit is niet hinderlijk. De mono PCM-soundtrack klinkt helder en het schijfje bevat nog een aantal leuke extra’s. Acteur Joss Ackland heeft in de film een bijrol, maar is op 93-jarige leeftijd nog altijd te porren voor een interview. Hij is alleen wat moeilijk te verstaan. Verder geeft cameraman Ousama Rawi een interview over zijn samenwerking met Don Siegel. Natuurlijk mag de trailer en een omkeerbare hoes niet ontbreken.    

Ondanks dat dit niet hun beste werk is, ben ik blij dat 101 Films de film onder de aandacht brengt van filmliefhebbers en verzamelaars. Het is altijd fijn om verrast te worden met een onbekende film. The Black Windmill nu verkrijgbaar op Blu-ray via 101 Films.

Recensie: Jeepers Creepers (101 Films)

Niet iedereen zal het ermee eens zijn maar voor ondergetekende is Jeepers Creepers een van de beste horrorfilms van de afgelopen 20 jaar. Het werd dan ook tijd voor een meer dan degelijke release en die is er nu. 101 Films heeft de film opgepikt en die op Blu-ray gegooid.

Plot: Op een verlaten autoweg, worden twee tieners, broer en zus (Justing Long en Gina Philips), bijna van de weg geduwd door een aftandse truck. Later spotten de tieners de bestuurder van de truck terwijl hij, naar wat het lijkt, lichamen gewikkeld in bebloed stof, in een rioolbuis schuift. Ze besluiten te onderzoeken wat zich precies heeft plaatsgevonden, maar wat ze tegenkomen overtreft al hun angsten. Voordat ze het weten worden zij opgejaagd door de bestuurder, die niet helemaal van deze aardbodem lijkt te zijn.

De meeste horrorfilms zijn gebaat bij een spannende opbouw. Jeepers Creepers heeft vooral het eerste half uur een spanningsopbouw waar je U tegen zegt. Het mysterie is heerlijk. Wanneer de broer en zus op onderzoek uitgaan bij de rioolbuis is de spanning om te snijden. Wat is in hemelsnaam ook dat ding dat het busje/truck bestuurt? Wat dat betreft had het mysterie van de bestuurder langer mogen duren. Niet dat het vervolg van de film daardoor minder is.

Mysterie maakt al gauw plaats voor actie en deze is non-stop. De settings zijn beperkt en de angts is goed af te lezen van de gezichten van Philips en vooral Long, die hier een geweldige rol neerzet als sukkeltje. Salva durft het aan om de film naar een climax toe te werken die niet iedereen zal bevallen, maar hier alleen maar voor gejuich heeft gezorgd.

Twee jaar later verscheen een vervolg dat bijna net zo goed is als het origineel. Een paar jaar terug kregen we een derde deel dat helaas een fikse tegenvaller was.

Met deze Blu-ray heeft Jeepers Creepers eindelijk de release die het verdient. Met cool artwork en leuke extra’s is dit een schijf die de liefhebber gewoon in huis moet halen.

Recensie: Brain Dead (Adam Simon)

Elke keer wanneer 101 Films een nieuwe Black Label Edition uitbrengt ben ik erg benieuwd waar ze nu weer mee komen want deze reeks met mooie releases varieert nogal qua films. Zo bespraken we eerder al David Cronenberg’s eXistenz maar ook de rampenfilm Rollercoaster en het Nederlandse Zwartboek zijn in dezelfde reeks uitgebracht. Mijn hart begon even sneller te kloppen bij het lezen van de titel van de aankondigingsmail, maar helaas het was niet de Brain Dead Blu-ray waar ik op hoopte. Dit is niet Peter Jackson’s Braindead maar een Amerikaanse film die twee jaar eerder uitkwam in 1990. Ondanks mijn teleurstelling geven we de film toch een eerlijke kans, helemaal als je de cast even bekijkt. In de hoofdrol zit Bill Pullman en daarnaast spelen Bill Paxton en George Kennedy. Dat is niet verkeerd.

Plot: Rex Martin (Bill Pullman) is een hersenchirurg die onderzoek doet naar het operatief genezen van paranoia. Hij heeft hiervoor een beurs en doet onafhankelijk werk. Op een dag krijgt hij een voorstel van zijn gladde vriend (Bill Paxton) dat zijn onderzoek een behoorlijke versnelling kan opleveren. Hier kleven wel wat morele bezwaren aan. Een wetenschapper van het bedrijf waar Paxton voor werkt is paranoïde geworden en heeft zijn onderzoeksresultaten gewist. Deze zijn echter miljoenen waard en het bedrijf wil graag dat zijn geestestoestand verholpen wordt. Als Dr. Martin gelijk daarna zijn beurs verliest wordt het dilemma alleen maar groter en alsof de dag niet slechter kan gaan wordt hij ook nog eens aangereden.

Het eerste deel van de film is niet bijster interessant. Je zit met smart te wachten tot de film een versnelling opschakelt en er wat meer gaat gebeuren. En dat gebeurt zeker na het ongeluk van Dr. Martin. Hierna word je heen en weer geslingerd in verschillende realiteiten en moet je zelf maar uitvissen welke hiervan de echte is, als die er al bij zit. Alleen wordt de film er niet bijzonder veel leuker van. Bill Pullman doet zijn best maar echt meeleven is er na een tijdje niet meer bij. Daarvoor is het allemaal te afstandelijk en gewoon simpelweg niet goed genoeg uitgevoerd. Bill Paxton acteert alsof dit puur een snel tussendoortje voor hem is en de rest heeft ook niet genoeg om mee te werken om het voor ons interessant te maken. Het gaat ook te lang door allemaal, ook al duurt Brain Dead maar iets meer dan 80 minuten.  Ik kan mij heel goed voorstellen dat dit verhaal veel beter tot zijn recht was gekomen als een aflevering van een serie als The Twilight Zone of The Outer Limits.

Je kunt dus elke film wel in een mooie verpakking stoppen en deel laten uitmaken van een bijzondere reeks films, maar dat wil niet zeggen dat ze het ook allemaal verdienen. Deze had van mij dus niet zo gehoeven.

Recensie: The New Kids (Sean S. Cunningham)

Toen er werd gevraagd wie The New Kids op Blu-ray wilde gaan bespreken, dacht ik eerst dat er een nieuwe film uit zou zijn van het tuig uit Maaskantje. Dat is dus niet het geval, maar ook in deze New Kids hebben we met tuig te maken en gaat het er hard aan toe. The New Kids uit 1985, ook bekend als Striking Back, is de nieuwste film van het Black Label van 101 Films. Niemand minder dan Sean S. Cunningham (Friday the 13th) regisseerde de film, die snel al snel een horror stempel kreeg. Na het zien The New Kids ben ik het daar toch niet helemaal mee eens.

Plot: Loren (Shannon Presby) en zijn zus Abby (Lori Loughlin) zijn twee doorsnee Amerikaanse tieners. Hun wereld komt op z’n kop te staan als plotseling hun ouders omkomen bij een auto-ongeluk. Na de begrafenis verhuizen ze naar hun oom Charlie (Eddie Jones) en tante Fay (Lucy Martin) in Florida, die naast hun benzinestation een amateur pretpark hebben staan. De twee proberen het beste van te maken. Op de nieuwe school blijft hun komst blijft niet onopgemerkt. De leden van de lokale jeugdbende, onder leiding van de slechte Dutra (James Spader), hebben de nieuwkomers al snel in de gaten. Als Dutra indruk probeert te maken op Abby en wordt afgewezen, is hij zwaar beledigd. Met zijn bende doet hij er alles aan om het leven van Loren, Abby en hun familie zuur te maken. Een dodelijke strijd op het terrein van het pretpark volgt.

Het verhaal van The New Kids is simpel. Ik had zelfs een beetje het gevoel dat ik naar een aflevering van The A-team zat te kijken. De New Kids komen in een stadje, worden lastiggevallen, pikken het niet, worden weer lastiggevallen en de eindconfrontatie volgt. Alleen vielen er bij het A-team geen slachtoffers. In The New Kids gaat het er wel anders aan toe. Op het grote scherm kun je tenslotte veel meer laten zien dan tijdens een netwerk televisieshow. Laat het maar aan regisseur Sean S. Cunningham over om flink wat grafisch geweld toe te passen. In 1980 startte hij tenslotte met een van de meest populaire horror franchises, Friday the 13th. Niet voor niets werd The New Kids daarom gepresenteerd als dé nieuwe horror film van Cunningham. Het is meer een wraak film als Death Wish, maar dan met jongeren.

Cunningham heeft veel ervaring met jonge acteurs en actrices. In de eerder genoemde Friday the 13th werden een heleboel jongeren vermoord tijdens zomerkamp door een mysterieuze moordenaar. Voor The New Kids werkt Cunningham opnieuw samen met jonge acteurs. Shannon Presby is de knappe Amerikaanse ’teenager’ Loren. Hij is grappig, sportief en laat in de film niet met zich sollen. Zijn zuster Abby is wat naïever en wordt gespeeld door de mooie Lori Loughlin (Full House). De meest opvallende rol is die van de jonge James Spader (Stargate, The Blacklist), als de gestoorde en geblondeerde Dutra. Andere bekende acteurs zijn Eddie Jones (Invasion U.S.A.) als oom Charlie, Eric Stoltz (The Prophecy, Pulp Fiction) als Mark en een te kleine rol van Tom Atkins (Halloween III: Season of the Witch). Het is erg leuk om een aantal acteurs in hun jonge jaren terug te zien.

Muziek mag er ook wezen in The New Kids. Net als zoveel andere films in de jaren 80 bevat ook deze film een aantal cheesy rockballads. Die werken bij mij altijd op mijn lachspieren. De herkenbare jazzy soundtrack is van Lalo Schifrin, die ook verantwoordelijk is voor de muziek van Dirty Harry en Enter the Dragon. De duistere muziek van Schifrin voegt altijd wel wat toe aan een film.

In de jaren 80 kregen films met opstandige en criminele jongeren weer een opleving, zoals bijvoorbeeld met The Class of 1984. The New Kids is zeker een onderdeel van deze stroming, die overigens teruggaat naar de jaren 30. Ik ben erg blij dat 101 Films dit soort vergeten parels uit de jaren 80 weer in de schijnwerpers zet. Sinds het VHS-tijdperk is deze film niet meer uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk, maar nu eindelijk ongecensureerd te bewonderen op Blu-ray. Voor een film van 35 jaar oud is het beeld en geluid prima in orde. Daarnaast staan er ook nog wat leuke extra’s op het schijfje, waaronder twee gloednieuwe interviews. Hierin blikken regisseur Sean S. Cunningham en schrijver Stephen Gyllenhaal terug op het maken van The New Kids. Tijdens de film kun je nog naar het commentaar van filmcritici Sean Hogan en Jasper Sharp luisteren. Met veel plezier praten de heren over de film en andere producties uit de jaren 80. Mocht je interesse hebben in de Limited Edition, dan krijg je de film met een slipcase en een boekje met daarin ‘‘80s Gang Violence Movies and The New Kids” door Jon Towlson en “Pushing the Envelope: Sean Cunningham” door Barry Forshaw. Van de Limited Edition zijn slechts 3.000 exemplaren verkrijgbaar.

Voor liefhebbers van films uit de jaren 80 is deze uitgave van The New Kids zeker aan te raden. Vanaf 29 juli is de film verkrijgbaar, alleen even niet via 101 Film Store zelf, die is momenteel in onderhoud vanwege een nieuwe leverancier.