Tagarchief: The Searchers

Recensie: 2067 (Seth Larney)

Klimaatverandering is een van de hot topics van de laatste jaren. Niet heel gek natuurlijk, aangezien  de Tunberg’s  en Gore’s je er om de dag aan herinneren.  Nu is er 2067, een sci fi film  van visual effects supervisor maar nu ook schrijver/regisseur Seth Larney. De hoes doet zijn best om zoveel mogelijk titels te noemen waar het zich mee zou kunnen meten. Van Avengers: Endgame naar Bladerunner en zelfs Walkabout wordt genoemd. Dit wekt enige verwachtingen op, maar kan de film deze ook waarmaken?

Plot: Stel je voor,  het is het jaar 2067. Door de klimaatveranderingen verdwijnen alle bossen en ook de zeeën verliezen hun alg. Zuurstof wordt steeds schaarser door overbevolking en ontbossing waardoor een synthetische variant moet worden ontwikkeld. Echter wordt deze nagemaakte zuurstof slecht opgenomen door het lichaam met een vervelende fatale ziekte tot gevolg. Ethan Whyte is arbeider in de onderhoudsploeg die de kernreactor van de laatst bewoonde stad ter wereld draaiende moet houden. Criminaliteit viert hoogtij en de mensheid staat op het punt uit te doven als een opbrandende kaars. Dan wordt Ethan ontboden op het kantoor van de CEO van een techgigant. Er is namelijk een machine ontwikkeld die dingen naar de toekomst kan sturen. Bij de eerste test kwam er echter een bericht  terug uit het jaar 2474 : “SEND ETHAN WHYTE”.  Er is dus nog een toekomst voor de mensheid, maar om erachter te komen  hoe ze het hebben overleefd zal Ethan moeten gaan kijken. Er is nog nooit iemand door de machine gegaan en dan is er nog het punt dat ze geen idee hebben hoe Ethan weer terug kan keren.

2067 ziet er visueel fantastisch uit. De toekomst ziet er grauw en vuil uit, precies wat je verwacht van een dystopie. In de toekomst van de toekomst  heeft de natuur het industriële weer overwonnen  en ook hier ziet het er gelikt uit. Larney’s verleden als visual effects supervisor werpt hier zijn vruchten af. De dialogen laten echter wel te wensen over. Kodi Smih-McPhee en Ryan Kwanten moeten de film dragen, echter komt het nergens erg geloofwaardig over ondanks de inspanning van beide acteurs. Deborah Mailman speelt de CEO, maar doet dit als een robot die een autocue opdreunt. Mede hierdoor missen de dramatische scènes de geloofwaardigheid die de film wel nodig heeft. Het idee achter de film is fantastisch en de mysteries die zich gaande weg ontvouwen houden je in de ban van het verhaal maar door het matige script word je steeds uit de film gehaald.

2067 is een low budget film,  maar de regisseur haalt er visueel alles uit. Dit maakt het matige script beter te behappen, maar er had meer in gezeten. Toch is het een leuke film voor fans van tijdreis/dystopische films. Dus kijk 2067 en werk aan je carbon footprint!

Recensie: Horizon Line (Mikael Marcimain)

Een rampenfilm met Allison Williams (Get Out) en Keith David (The Thing) in de cast zou toch wel wat moeten opleveren, zou je denken. De Zweed Mikael Marcimain levert met Horizon Line zijn derde film af (Call Girl, 2012, en Gentlemen, 2014, gingen Horizon Line voor), al zou je een half uur in de film denken dat je hier met een debuut te maken hebt. Ergens is dat ook zo want dit is Marcimains eerste film over de grenzen, maar Horizon Line is uiteindelijk op veel vlakken een zeer moeilijk te behappen film geworden.

Plot: Sara en haar ex Jackson zien elkaar na enige tijd terug wanneer ze uitgenodigd worden voor het huwelijk van hun beste vrienden op een tropisch eiland. Wanneer ze als enige passagiers aan boord gaan van een klein vliegtuig, krijgt de piloot plotseling een hartaanval en komen ze terecht in één van de grootste stormen ooit.

“Fly or die” prijkt er op de poster van Horizon Line. Een veelbelovende tagline en in principe had ondergetekende de Blu-ray schijf van The Searchers relatief snel in de speler gestopt. Een rampenfilm gaat er hier eigenlijk altijd wel in. Ik had er dus zin in. Allison Williams is een bekend gezicht sinds haar rol in Get Out. Keith David is een ander bekend gezicht en die kennen wij natuurlijk van de John Carpenter vehikels The Thing en They Live. Met acteertalent zit het dus wel goed, maar de twee bovengenoemde worden eigenlijk enkel omringd door acteurs van zeer twijfelachtig niveau, met Alexander Dreymon (American Horror Story) voorop. Helaas heeft hij ook een veel te grote rol. Dreymons personage eindigt namelijk samen met dat van Williams in het vliegtuig, het moment waarop Horizon Line ook volledig uit de bocht vliegt, pun intended.

De eerste helft van de film is om heel direct te zijn niet meer dan een soapvehikel. Relatiedrama’tjes moeten voor een bepaalde opbouw zorgen, maar wekken niets meer dan ergernis op. We zien een stel verwende ‘wereldmensen’ die naar een bruiloft moeten en eindeloos over ongedane zaken over het verleden lullen waar echt helemaal niemand interesse in heeft. Eenmaal in het vliegtuig en na een veel te kort optreden van David begeven we ons na een uur volop in de actie. Veel ongeloofwaardiger zul je ze niet zin in de nabije toekomst. We hebben het hier over hangen aan het vliegtuig midden in de lucht, het besturen van een vliegtuig zonder enige ervaring, rum die toevallig aan boord is als brandstof gebruiken en een hele hoop ‘net niet’ situaties waar MacGyver een puntje aan zou kunnen zuigen.

Bovenstaand is allemaal leuk en aardig in een actiefilm die zichzelf niet al te serieus neemt. Hier wordt alles zeer ernstig genomen en we moeten nog een gevoel van spanning eraan overhouden ook. Niet dus. De Deus Ex Machina oplossing aan het eind is de druppel. Horizon Line verdween heel snel weer uit mijn speler en zal daar never nooit meer in terechtkomen.

Recensie: Archenemy (Adam Egypt Mortimer)

De grote superhelden studio’s, zoals Marvel en DC, wachten nog even met het uitbrengen van hun nieuwe releases. Eind vorig jaar probeerde DC nog wel Wonder Woman 1984 in de bioscopen te krijgen, maar Corona stak daar een stokje voor.  Gelukkig hebben we nog toegang tot de diverse streamingsdiensten, zoals Netflix, Amazon Prime en Disney+. Ieder platform heeft wel zijn eigen superheld(en). Gelukkig hebben we ook nog toegang tot fysieke media. The Searchers brengt nu Archenemy uit op Blu-ray en DVD, een film die handig inspeelt op het populaire superheldengenre.

Plot: Zwerver en dronkenlap Max Fist (Joe Manganiello) beweert dat hij een machtige superheld is uit een andere dimensie. De stad Chromium was het strijdveld tussen Max en zijn aartsvijand Cleo Ventrix (Amy Seimetz). Ze wil de stad vernietigen met de Void Machine, maar Max weet dit te voorkomen, alleen wordt hij getransporteerd naar onze werkelijkheid, waar zijn superkrachten geen uitwerking hebben.  Hij ontmoet Hamster (Skylan Brooks) die dolgraag de verhalen van Max wil vertellen op een sociaal nieuwsplatform. In ruil voor drank vertelt Max over zijn heldendaden. Niemand neemt de verhalen serieus, maar ze zijn wel vermakelijk. Ondertussen komt de zus van Hamster, Indigo (Zolee Griggs), in de problemen met een locale drugsdealer, The Manager (Glen Howerton). Als hij Hamster en Indigo met de dood bedreigt besluit Max zonder zijn superkrachten in actie te komen. Zit er in de heroïsche dronkenmansverhalen van Max dan toch een kern van waarheid? 

Op de achterkant van Archenemy staat het schreeuwende citaat: “A gritty superhero movie that puts The Boys to shame”. Ik weet dat je dit soort uitspraken met een korrel zout moet nemen. Ik heb onlangs beide seizoenen van The Boys op Amazon Prime gezien en Archenemy komt hier absoluut niet bij in de buurt. Ik moet toegeven dat het concept van Archenemy origineel is, maar het komt niet lekker uit de verf. Dat ligt  niet aan hoofdrolspeler Joe Manganiello, die de rol van Max Fist goed neerzet. Je blijft je afvragen of hij nu gewoon een rare kwibus of een echte superheld is. 

Er wordt weinig achtergrond gegeven aan de personages, behalve aan de broer en zus. The Manager, maar ook Cleo Ventrix zijn onzichtbaar. Het lijkt er op alsof regisseur Adam Egypt Mortimer op een gegeven moment niet meer wist waar hij met het verhaal heen moest gaan. De opbouw is goed en ook het gedeelte waarin Max als een soort Punisher de strijd aangaat met drugsdealers spreekt mij aan, maar het einde voelde een beetje geforceerd aan.

Om de andere dimensie vorm te geven maakt Mortimer gebruik van animatie. De overloop met de live-action beelden zijn mooi gedaan en ziet er op de Blu-ray ook strak uit. Helaas is de animatie zelf niet heel bijzonder. Dit is natuurlijk gedaan uit financieel oogpunt, omdat een onafhankelijke studio voor een film als Archenemy niet het budget heeft van een gemiddelde Marvel of DC film. Toch zijn er genoeg andere films die laten zien dat je ook zonder een al te groot budget een uitstekende superheldenfilm kan maken, zoals Defendor (2009) met Woody Harrelson als de simpele Arthur Poppington, die op zoek is naar zijn aartsvijand Captain Industry. Andere voorbeelden zijn de found footage Chronicle (2012) waarin horror met het superhelden thema wordt gecombineerd. Ook de film Super (2010) met Rainn Wilson als de superheld Crimson Bolt en Elliot Page als side-kick Libby is een echte aanrader. 

Archenemy is een leuke wegkijker voor tussendoor, maar zal niet blijven hangen tussen het grote aanbod binnen dit genre. Regisseur Mortimer heeft overigens wel aangegeven dat hij bezig is met een Vortex Trilogy, die bestaat uit zijn vorige film, Daniel Isn’t Real. Naast Archenemy komt er nog een derde geplande film. Over de eerste film kan ik zelf nog niet oordelen, maar de derde film moet een soort crossover gaat worden.

Archenemy is inmiddels verschenen op Blu-ray en DVD, die verder geen extra’s bevat. Wij bedanken The Searchers voor het beschikbaar stellen van een exemplaar.  

Recensie: The Secret Garden (Marc Munden)

The Secret Garden is een kinderboek uit alweer 1911, geschreven door Frances Hodgson Burnett en inmiddels al een paar keer verfilmd. De versie uit 2020 is de vijfde. Of deze nieuwe verfilming, geproduceerd door de mensen achter Paddington en Harry Potter, iets nieuws weet te brengen lees je verderop in onze recensie.

Plot: Als de ouders van de 10-jarige Mary Lennox (Dixie Egerickx) overlijden, wordt ze naar haar oom (Colin Firth) in Engeland gestuurd. In het grote landhuis ontmoet ze haar zieke neefje Colin, die eigenlijk niet het huis uit mag. Samen gaan ze op onderzoek uit in honderden kamers en uitgestrekte tuinen. Daar ontdekken ze een mysterieuze deur die toegang geeft tot een geheime tuin die sinds de dood van haar tante niet meer open is geweest.

Tja, wat valt er nou nog te bereiken met een zoveelste verfilming van een bekend verhaal? Nou, nog best veel eigenlijk. Hoewel het verhaal overbekend is valt er nog veel winst te behalen in bijvoorbeeld de manier waarop je het verhaal vertelt. Of je pakt een bekend uitgangspunt aan om visueel iets totaal anders te doen. Wellicht een andere toon? Ook al val je qua plot in herhaling, er valt nog best wel wat te bereiken met een vijfde verfilming, mits de durf er is.

Durf hebben de makers helaas niet getoond want The Secret Garden is niet alleen een herhaling van zetten, het mist ook nog eens de magie die het verhaal zo populair maakt. The Secret Garden weet amper wat toe te voegen aan de voorgaande films. Een hoop CGI, dat wel, maar dat is zo goed als een generieke zet voor een film uit 2020. Veel moois wordt er in ieder geval niet mee bereikt.

The Secret Garden 2020 weet niets toe te voegen aan het verhaal van Frances Hodgson Burnett en is eigenlijk gewoon niets meer dan een geupdate versie voor mensen die liefst geen oude films zien. Generieker dan dat krijg je ze bijna niet.

Recensie: Unhinged (Derrick Borte)

Russell Crowe betrappen we de laatste jaren toch steeds meer in, laten we zeggen, films met een wat lager budget. In ieder geval ver verwijderd van o.a. zijn Oscar-winnende rol in Gladiator. Maar is dat erg? Na het zien van Unhinged is het antwoord snel gevonden: NEE! Crowe speelt hier namelijk een rol die je niet snel zult vergeten. Een rol die bij ondergetekende in ieder geval langer is blijven hangen dan zijn personificatie als Maximus. En dat is niet enkel vanwege zijn kilo’tje of 30 extra.

Plot: Wanneer Rachel, een alleenstaande moeder, wordt opgehouden in het drukke verkeer door een trage chauffeur voor haar, laat ze toeterend haar onvrede blijken. Niks ongewoons in Los Angeles, waar gefrustreerde bestuurders zich maar al te vaak af reageren op anderen in het verkeer en zeker wanneer het verkeer muurvast zit. Rachel kan alleen niet vermoeden dat de man (Russell Crowe) waar ze zich net aan ergerde een gevaarlijke psychopaat is die haar niet zo maar zal laten gaan.

Unhinged is een film met een uitgangspunt dat bekend klinkt. Denk bijvoorbeeld aan Steven Spielbergs Duel uit 1971, maar uit Nederland is vorig jaar een soortgelijke film gekomen, namelijk Bumperkleef. Ook die film gaat over een gezin dat opgejaagd wordt door een psychopaat in een auto/truck. Bumperkleef kreeg veel positieve reacties uit de Nederlandse media, maar dat neigde vaak eigenlijk naar ongegeneerde promotie. Unhinged is een veel betere productie en een veel betere film.

Caren Pistorius doet het goed als vrouw (Rachel) die de druppel betekent voor Crowes personage, dat op IMDb wordt beschreven als “Man”. Crowe steelt echter volledig de show als razende psycho die niets meer te verliezen heeft in het leven en er alles aan doet om Rachel het leven zuur te maken. Regisseur Borte houdt zich niet in wanneer Crowe zich uitleeft op een paar arme mensen die de pech hebben zijn pad te kruisen. Unhinged durft veel meer dan Bumperkleef en dat is precies wat de film nodig heeft om het geheel geloofwaardig en gewoon erg vermakelijk te maken. Een soort Falling Down met gore en zonder zijverhaaltjes.

De Blu-ray: Unhinged wordt op Blu-ray gebracht door The Searchers. De disc is volledig kaal, maar heeft ditmaal gelukkig wel prima beeldkwaliteit. Wij hebben geen last gehad van zaken als artifacten en dergelijke, wat bij de Blu-ray van Blood and Money wel het geval was. Het is jammer dat de Blu-ray verder niets te bieden heeft, maar het was genieten met Unhinged.